تشییع دریا بر شانه های کوه

از آسمان بارید غم بر پیکر کوه
دریای خون می جوشد از سرتاسر کوه
طوفان خاموشی که از تابوت برخاست
پیچید همچون صاعقه در حنجر کوه
امشب زمین وارونه می گردد مدینه
تابوت دریا را که دیده بر سر کوه
هجران زهرا نیست قرآنی است گویا
نازل شده از آسمان بر بستر کوه
با مرگ مادر کودکان اطراف بابا
همچون چهار آتشفشان دور و بر کوه
بر سرخی خورشید مغرب نیمه ی شب
ریزند جای خاک غم خاکستر کوه

:: موضوعات مرتبط: دیوان شعر مسعود اسدی، مناسبت ها

شهادت حضرت زهرا...