شهادت حضرت زهرا

خطاب به حضرت معصومه کریمه ی اهل بیت 

بی بی سلام. منم . منِ آلوده؛ بی حیا

رو داده ای کریمه! که من هم شدم گدا

تا قبل ازین خیال من این بود سفره تان

دارد  برای عارف و زاهد فقط غذا

دست کریمه ی تو  هم از نور فاطمه است

گسترده از مدينة به قم نور هل آتی

اینجا برای تشنه لب انگار علقمه است

حاجت روا کنی همگان را به یا أخا

بی بی اجازه هست دلم عقده وا کند؟

 راهم نداده اند به جز خانه ی شما

اینبار نزدتان پی حاجت نیامدم

اینبار در دلم زده غم خیمه ی عزا

بی بی بپرسم از که سؤالات بی جواب؟

باید یکی بیاید و پاسخ دهد مرا

جرم وگناه مادرتان فاطمه چه بود؟!

جز آنکه بود دختر پیغمبر خدا

شاید برای آنکه نمک داشت دستشان

پیش يتيم و برده و مسکین و بی نوا

شاید برای آنکه به هنگام نیمه شب

در گریه اش برای همه می کند دعا

بی بی بگو زمان و زمین از چه بود خواب؟!

آتش کجا هجوم کجا فاطمه کجا

شهادت حضرت زهرا...